|
Jeugdlid Arry Overwater Strijen, “Nog jong en nu al zo ambitieus” |
|
In
het Zuid-Hollandse Strijen moest ik dit keer zijn
voor een verslag. Nee, nu was het eens niet A.P. die het vragenvuur moest
doorstaan. Dit keer werd de jongste telg van het gezin Overwater voor een vraaggesprek
apart genomen. De reden dat ik deze uiterst jonge gast in het zonnetje wilde
zetten was omdat hij binnen zijn vereniging, P.v. De
Snelvliegers te Strijen met zijn 35 leden zowel het Aan-, Onaangewezen als het Keizerkampioenschap in de wacht
wist te slepen. En de zeldzame jeugd die we hebben, ja, die moeten we meer dan
koesteren. Daarom was dit dan ook al reden genoeg om Arry eens aan een breder
publiek voor te stellen.
Arry
Overwater.
We
weten het met zijn allen, “wie de jeugd heeft, heeft de toekomst”. Daarom
gebeurde het dan ook dat ik, en dit op aanraden van derden al vrijsnel na het
seizoen een afspraak ging maken met de vijftienjarige Arry Overwater. Dat Arry
het niet van een vreemde zal hebben is, en dan zeker na het jaar 2008 wel
duidelijk geworden. Nee, deze nieuwkomer, en zoon van de gekende A.P. Overwater
heeft het eveneens goed in de vingers. Voorlopig zal hij nog niet in de
voetsporen van zijn vader gaan treden, nee, dat spelletje duurt hem allemaal
nog te lang. Deze jonge gast heeft zijn zinnen gezet op het snelle spel. En dat
dit hem tot nog toe meer dan goed af gaat bewees hij meer dan in het jaar 2008.
Sinds
wanneer in de sport Arry?
Arry
werd enkele jaren geleden in de ban genomen door de duiven door een op het erf
lopend en verdwaald sierduifje. Vrijsnel werd er een hokje in elkaar gezet en
kwamen er verschillende sierduifjes op het ruime erf terecht. Net als vele
andere onder ons die zo begonnen zijn kwam van het één het ander. In het jaar
2005 kwamen de eerste echte postduiven en zo geschiede.
Hoeveel
duiven heb je.
Vol
enthousiasme geeft hij aan dat hij een 20 stuks oude
duiven heeft en in het voorjaar komen hier een 25 stuks jongen bij. Daar hij
recentelijk wat laatjes/zomerjongen heeft gekregen van
Dick de Ruiter uit Lutjebroek heeft hij er nu enkele
meer, maar normaal zitten er in de winter een 20. Verders noemt hij plotsklaps
alle namen waar hij zijn duifjes van heeft verkregen. Arie van Vark Puttershoek, Gebroeders
Scheele Terneuzen, Fam. Van Oort Klaaswaal, Aad van Berkel Rotterdam en van de
Belgen Eddy en Roger Grootjans en Jan Echelpoets.
Tevens bezit hij twee kweekkoppeltjes rechtstreeks van Martin van Zon uit Berkenwoude. De meeste duiven die bij Arry op het hok zijn
gekomen zijn hier naartoe gekomen door duiven van zijn vader te ruilen. Zijn
ogen beginnen te glinsteren als hij vol trots verteld dat hij zoal van fam. Van
Oort, waar hij ook geregeld werkt er in 2007 zo twee haalden. Beiden speelden
tevens een eerste prijs in de kring. “Krasse Keesie”
als jong en “Mevrouw van Oort” als jaarling. Heeft of krijgt U ze beter?
Het spel.
De twintig stuks oude duiven worden gespeeld op totaal weduwschap en
jaarlijks komen er een 25 jongen bij wat het geheel compleet maakt. Arry geeft aan dat de oude duiven met het loslaten gerouleerd
worden. Zo zitten de duivinnen het merendeel in de ren terwijl de
doffers in het hok verblijven. De gekweekte jongen zitten
wel gewoon bij elkaar geeft hij aan. Vol enthousiasme verteld hij dat hij bij
zijn jongen op de dag van inkorving telkens de boel gaat verbouwen.
Broedhokjes, die hij trouwens zelf helemaal in elkaar knutselt worden open
gezet. Hele torens maakt hij met verschillende ingangen. Broedschalen er in en
het feest kan beginnen. Met een brede grijns geeft hij aan dat het er iedere
week weer anders uit komt te zien. Als je dit ventje zo hoort praten zou het
geweldig moeten zijn om hem eens met de duiven, en dit zeker met zijn
bouwwerken bij de junioren bezig te moeten zien.
Zomaar
in gesprek.
Nadat
we bij de duiven zijn geweest gaan we in de keuken verder kletsen. Bij ons
(Arry en Johan) zitten, hoe kan het ook anders, ook vader A.P. en moeder Ria
aan de keukentafel. Bij beide ouders bemerk ik gewoon de blijdschap als hun
zoon verteld over zijn hobby. Weduwschap, het tonen, de verzorging, het
africhten, gewoon alles verteld hij of hij al jaren in
sport meeloopt. Dan, met een ernstig gezicht geeft hij ook aan dat je soms ook best wel eens wat geluk moet hebben. Omdat A.P. zijn duiven
ging lappen nam hij ook gelijk de duifjes van zoonlief mee. De eerder vernoemde
“Mevrouw van Oort” had de zaterdag ervoor voor het
eerst haar prijs misgelopen. Arry geeft aan, dat hij haar daarom de volgende
vlucht niet wilde spelen maar ze ging wel mee met het lap vluchtje. Pa ging
rijden en zoonlief bleef thuis om de duiven op te wachten. De duiven kwamen
zeer hard over de dijk aangestormd en gingen allen direct naar binnen. Behalve “Mevrouw van Oort”, zij bleef vliegen en klapte als een
doffer geeft hij aan. Toen vader A.P. thuis kwam , en zag
“Mevrouw van Oort” lopen op het dak gaf hij zoonlief aan, “laat
ze morgen maar thuis ze gaat niet eens naar haar doffer”. Maar de ander dag was hij zijn duiven aan het
inkorven en zag “Mevrouw van Oort” in haar broedhok zitten , en ze blonk als een
spiegel gaf hij aan. (je moet hem dit eens ziens vertellen J.H.) , hij pakte
haar en ze was helemaal bol , hij ging naar zijn vader , die zij korf haar maar
in . Ze vloog de 1e in de
vereniging, maar ook de 1e
in de kring.
Verzorging.
Net
als bij vader A.P. is ook bij zoonlief de verzorging zeer stipt. Meestal is dit op
vaste tijden. Zo worden de hokken dagelijks geschrapt waarna hij na zijn
eigenhokken ook de hokken van pa onderhanden neemt. In de wintermaanden wordt
hier net als bij zijn vader in het drinkwater dagelijks Bio-Even
verstrekt. Dit is trouwens voor alle duiven, dus inclusief die van vader A.P.
het werk van Arry in deze tijd. In de zomer maanden helpt A.P. zijn zoon
hierbij en dit ook gezien de medische begeleiding. Maar uit alles blijkt zoals
deze jongeling zijn verhaal doet dat we zeer zeker in de nabije toekomst nog
vel van hem zullen gaan horen.
Uitslagen
en Kampioenschappen.
Vanaf
het begin af aan zijn er eigenlijk gelijk al mooie uitslagen en
kampioenschappen behaald door Arry. Dat dit door sommige senior leden niet
altijd als even leuk gezien wordt overkwam ook deze nieuweling. Maar laten we
eerlijk zijn, de tijd dat jeugdleden begonnen op een sinaasappelkistje of een
oud afgedankt kippenhok
is natuurlijk allang verledentijd. A.P. voegt hier aan toe,
“natuurlijk help ik mijn zoon waar nodig”. Dit resulteerde afgelopen jaar zoal in
het behaalde Keizekampioenschap.
Enkele
uitslagen van 2008.
Molincourt 02-08-08 500 duiven
1e 12e 16e 27e 51e
52e 57e 61e
22/9
Creil 16-08-08 410 duiven
1e 4e 13e
23e 29e 41e 59e 87e 20/8
Strombeek 16-08-08 620 duiven
3e 8e 40e 65e 68e etc 9/7
Laon
08-06-08 361 duiven
5e 7e 14e 37e 54e
55e 76e etc 9/7
Bourges 10-06-08
171 duiven 7e 1/1
Sezanne 14-06-08
297 duiven 1e 3e
10e 19e 27e 34e 40e 9/7
Epernay 28-06-08
329 duiven 1e 3e
18e 23e 57e 8/5
Wil
je zelf nog iets kwijt Arry.
Als
afsluiting van mijn bezoek stel ik hem de vraag of hij zelf nog iets kwijt wil
voor dit verslag. Vol overgave geeft hij aan dat hij de mensen waar hij duiven
van heeft verkregen allen wil bedanken. Maar ook de vele nodige tips die hij
zoal van Jaap Scheele krijgt is hij heel dankbaar voor. Eenmaal thuis bemerk ik
plots dat ik van mijn gastheer deze ochtend al een mailtje heb ontvangen. Hij
hoopt dat hij dadelijk mooi in de duivenkrant komt te staan en geeft hij als
aanvulling aan dat ik zeker niet mag vergeten te vermelden alle hulp en steun
die hij van zowel zijn vader als moeder mag en kan ontvangen. “Johan, ik leer en heb veel geleerd van mijn
vader en dit moet je zeker meenemen in het verslag”. Dit
waren zoal de woorden die hij gestuurd had in zijn mailtje. Arry, hopelijk kan
je nog vele jaren genieten van de hulp en steun van je ouders en zeer zeker met
en van je gevleugelde vrienden. Hopelijk heb ik je, mede door dit verslag in
het wel verdiende zonnetje, wat je trouwens meer dan verdiend heb kunnen
zetten.
Johan
Hamstra